Verlangen naar zee

  • Op een prachtige zomerdag zit ik aan de haven van Dubrovnik te lunchen met een lokale projectontwikkelaar, Mario. Dubrovnik is een middeleeuws stadje aan de Adriatische kust in Kroatië, het Monaco van de Adriatische kust. Celebrities die door de paparazzi gezien willen worden gaan naar Monaco, wanneer ze ongestoord willen uitrusten komen zij naar Dubrovnik.

          3 september 2015

Mario is een succesvol man die tegen de pensioengerechtigde leeftijd aan zit. Hij is geboren als Kroatisch Bosniër in Mostar, de stad met de bekende brug die tijdens de Balkanoorlog zwaar werd beschadigd. Het valt me op hoe moeilijk het oorlogsverleden hier ligt. Dubrovnik is een kleine stad met een sfeer van ‘ons kent ons’. Als buitenstaander kom je daar moeilijk tussen. Mario vertelt over zijn verleden en hoe moeilijk het voor hem was om als outsider in deze gesloten gemeenschap zijn weg te vinden en zijn succesvolle bedrijf te leiden.


... te veel gedoe: te veel onderhoud en te flitsend...


Terwijl we aan het eten en praten zijn, vaart een kleine vissersboot langs. Mario’s gezicht verandert; met een zucht vertelt hij dat het leiden van een eenvoudig leven als visser met een bootje een ultieme droom van hem is. In eerste instantie begrijp ik hem niet helemaal en ik wijs hem op een luxer jacht in de haven. Dat vindt Mario te veel gedoe: te veel onderhoud en te flitsend.

Ik ben even in de war. Mario is financieel binnen en qua leeftijd zit hij in de afbouwfase. Ik vertel Mario dat ik me bij dromen iets anders voorstel: voor mij zijn dromen dingen die ver buiten onze mogelijkheden liggen en daardoor minder realistisch lijken. Om ze te realiseren moeten bergen werk verzet worden en is er veel geluk nodig. Het hebben van een klein vissersbootje om een leven als visserman op zee te leiden, voldoet niet aan deze criteria.

Mario is het niet met mij eens. Het gaat niet om het geld: hij woont aan het water en het aanschaffen van zo’n boot is het probleem niet. Nee. Het gaat om het afstand doen van zijn status; zijn status fungeert als masker om zijn onzekerheden te bedekken. Het gaat om zijn behoefte aan erkenning en de verslaving gezien te willen worden. De succesvolle Mario is verslaafd aan al deze externe verleidingen. Maar van binnen zit een kleine jongentje dat onbevangen wil spelen, ongeacht wat de buitenwereld daarvan vindt.

Misschien hebben we allemaal wel zo’n kleine jongen in ons. Ja, Mario wil spelen, daar wordt hij gelukkig van. Op dat moment zie ik twee Mario’s voor me zitten. De eerste is Mario de Projectontwikkelaar, de ego en de machoman. De tweede Mario verlangt als een kleine jongen onbezonnen naar de zee.

Ik ga op zoek naar mijn eigen verlangen. Ook mijn dromen en verlangens zijn heel eenvoudig te realiseren, net als die van Mario. Waar ben ik aan verslaafd? Als consulent bij Van Ede & Partners zeggen we: de cliënt ben je zelf. En op dat moment realiseer ik me: het helpen van cliënten begint bij mijzelf. Al die gesprekken die ik de afgelopen jaren met cliënten heb gehad over hun dromen (banen) en verlangens.... Als ik weet hoe ík me los kan maken van mijn verslavende dagelijkse bezigheden, en gehoor kan geven aan dat kleine jongetje

in mij, dan weet ik zeker dat ik anderen ook kan helpen bij hun ontwikkelingsweg. Namelijk: te gaan varen op de zee van verlangen.

Dit artikel is ook te lezen op dagelijkstheater.nl. Wilt u ook een artikel plaatsen op dagelijkstheater.nl , laat het me weten.

Goed artikel?

Delen op

Careers that matter

© Van Ede & Partners. All rights reserved.