Volle zolders, lege kelders

  • Ik las een mooi boekje van psychiater, psychotherapeut Nick Blaser: "Gevoelens komen en blijven". Enkele oefeningen uit zijn boekje gebruik ik ook bij de training Leven en Werken in Aandacht. En tot mijn blije verbazing een verbluffend resultaat bij enkele deelnemers. Een relatief eenvoudige oefening die je elke dag, op elk moment even kan doen.

    Jan Brinkman       1 June 2015

De kern van de oefening is de vraag: “Hoe is het nu met mij? Hoe sta ik er bij? Wat voel ik? Wat ervaar ik?” Blaser maakt heel erg duidelijk dat we ons lichaam zelden ten volle benutten. We leven in ons hoofd. In het huis van ons lichaam zijn vele zolders overvol en benutten we de kelder, de begane grond en eerste verdieping nauwelijks. Ons zwaartepunt ligt hoog en leven daardoor soms uit balans en dreigen om te vallen.

Terwijl ons lichaam toch zo’n prachtig radar is. Ted Troost zei ooit: ons lichaam liegt nooit. Ons lichaam heeft al lang door hoe de situatie is. Denken is altijd trager. Stel je maar eens voor hoe het werkt bij tennissen. Als je gaat denken waar de bal heen gaat ben je te traag, maar als je in een flow bent, weet je de richting van de bal al voordat deze is geslagen.

Zo werkt het ook in andere situaties. Stel je eens voor dat je gaat solliciteren. Je komt in een kamer vol mensen. Wat gebeurt er dan allemaal met je? Op vijf verschillende niveaus neem je waar. Je lichaamsradar ontvangt signalen. Je voelt, ruikt, ervaart, hoort, denkt. Allereerst je directe omgeving: de ruimte waar je binnenkomt: die voel je, je ervaart de kleuren, de geuren. Dan de directe tastbare omgeving: je stoel, de tafel. Dan een derde niveau: het uiterlijk van de anderen, hun blikken, hun uitstraling. Vervolgens je eigen gedachten en gevoelens. En tot slot de gedachten en gevoelen van de anderen. Dit alles gaat in een flits. Maar om dit zuiver te ervaren helpt het enorm om op zo’n moment jezelf even de vraag te stellen: hoe is het nu met mij? Word je bewust van je ademhaling , voel waar je zit, hoe je zit en neem in rust je omgeving waar. En als je emoties voelt (bang, boos, blij of verdriet), probeer deze te ervaren en er verder niets mee te doen. Mogelijk roept de houding van de ander bij jou emoties op. Dat hoeft niets met jou te maken te hebben. Maak je er los van, kijk er naar. Punt. Eén van de deelnemers aan de training Leven en Werken in Aandacht kreeg een drammerige baas langs. Zij ervoer dat ze met haar aandacht in haar lichaam naar boven vloog en hoog begon te ademen. Terwijl die baas allerlei extra werk begon uit te delen en druk uitoefende, vroeg ze zich zichzelf af: hoe is het nu met me? Ze bracht haar adem naar beneden, voelde haar voeten, luisterde goed naar de tierende chef en zag in dat het zijn probleem was dat hij op haar projecteerde. Ze kon met rustige stem vanuit haar buik zeggen: “nou, nee, nu niet”. En dat was voldoende. Die baas ging op zoek naar een ander “slachtoffer”. Voor haar verbijsterend. Maar ze gaf zo duidelijk haar grens aan, dat de baas direct aanvoelde dat verder aandringen geen zin had. Voorheen bleef ze hoog ademhalen en kwam er een reactie met hoge stem. Nu stond ze in haar basis. Doe het maar eens, vijf keer op een dag: hoe is het met me? Wat voel ik en hoe sta ik erbij?

Jan Brinkman

Goed artikel?

Share on

Careers that matter

© Van Ede & Partners. All rights reserved.