Bassisten

  • Een tijdje geleden was ik te gast bij een besloten optreden van een gelegenheidstrio van het Rotterdams Philharmonisch Orkest, bestaande uit een violiste, een altvioliste en een contrabassist. Een bijzonder optreden.

    Jan Willem Dijckmeester       8 December 2015

Na afloop was er het gebruikelijke drankje & hapje, waarbij iemand aan een vleugel voor wat jazzy achtergrondmuziek zorgde. Muzikaal behang, meer was het eigenlijk niet. Tòtdat de bassist van het orkest langsliep, met een biertje in zijn hand. Hij bekeek de situatie, liep weg, kwam even later terug met zijn contrabas en begon rustig mee te spelen. Bescheiden op de achtergrond, de pianist in zijn waarde latend maar de toon werd wel gezet opeens. Het ritme werd voelbaar, de muziek voller en de ruimte kreeg meer kleur. En niet alleen dat, mensen reageerden merkbaar, ze gingen als vanzelf bewegen. En de beide muzikanten, die elkaar nog niet kenden, hadden er samen zichtbaar lol in. Ik ook.


 

ze zijn empatisch, relatiegericht en geduldig


Deze ervaring deed me denken aan een andere bijeenkomst eind vorig jaar waarbij een oude vriend van mij, Gulian van Maanen, zijn boekje presenteerde met de titel “Bassisme, grondtoon van leiderschap”. Hij legt daarin een intrigerend verband tussen bassisten in een orkest en leiderschap in arbeidsorganisaties. En wel het type leiders dat veel effectiever is als ze vanuit de achtergrond werkt. Ondersteunende leiders, bassisten. 

 

Een organisatie kan eigenlijk niet zonder deze mensen, net zo min als een orkest zonder zijn bassist kan. Juist in deze beweeglijke tijden is het voor de effectiviteit van arbeidsorganisaties van belang dat er naast solisten óók bassisten zijn. Maar bassisten zijn in het algemeen bescheiden, waardoor ze vaak niet zo zichtbaar zijn in een organisatie. Dat is zonde, want ze hebben een goed gevoel voor het grotere geheel, het collectief en de creatieve processen daarbinnen. Hun natuurlijke neiging is om mensen met elkaar te verbinden, ze zijn empatisch, relatiegericht en geduldig. Ze laten anderen graag excelleren want ze gaan voor het grotere belang. Het zijn dan ook van nature teamspelers.

 

Bassisten moeten soms wel tegen een stootje kunnen, ze krijgen niet altijd erkenning voor hun ondersteunende rol. Solistisch ingestelde lijnbazen kunnen hen ook als lastig of zelfs bedreigend ervaren. Kortom, de bassist kent ook zo zijn valkuilen en allergieën, natuurlijk. De uitdaging voor hen is om zich daar tegen te wapenen, bijvoorbeeld door vanuit duidelijke kaders te werken en daar ook tijdig afspraken over te maken.

 

In onze coaching praktijk komen we mensen van allerlei pluimage tegen. Met uiteenlopende eigenschappen, competenties en (levens)ervaring. En ambities die daar niet altijd op aansluiten. Solist zijn, de baas, is voor sommige mensen het ultieme doel in hun carrière, terwijl een bassisten rol hen misschien wel veel meer op het lijf geschreven is. Aan ons, van Ede-bassisten, om hen te helpen met dat zelfinzicht. En hen uiteindelijk in hun kracht te laten excelleren.

 

PS op http://www.bassisme.nl/ is veel meer hierover te lezen incl. enkele testen.

Goed artikel?

Share on

Careers that matter

© Van Ede & Partners. All rights reserved.